Een waar vlammenspel

Op het terrein aan de Oonksweg in Borne vindt ieder jaar het Bornse Paasvuur plaats. Op Goede Vrijdag wordt door een aantal mannen van de Folkloregroep een geschikte boom uit het Twickelse bos gehaald die moet dienen als middenpaal voor het “boaken”. Van het vele verzamelde snoeihout wordt op zaterdag door alle mannen van de Folkloregroep met extra hulp van machines en hun bemanning een mooi boaken gebouwd. Op Eerste Paasdag wordt het paasvuur aangestoken, ’s avonds om ongeveer 20.30 uur. Veel mensen kunnen genieten van dit prachtige vlammenspel.

Als ‘aansteker’ van het Paasvuur wordt elk jaar iemand gevraagd die veel voor de Bornse gemeenschap betekent. In de jaarvergadering van de Folkloregroep wordt diegene voorgedragen. In 2019 heeft  Rob Welten het paasvuur aangestoken.

Daarmee treedt hij in de voetsporen van de andere Bornernaren die, op grond van hun inzet voor de Bornse samenleving, eerder het vuur mochten ontsteken. Vorig jaar was het Kees Oud die de eer te beurt viel.

In een toelichting zegt Rob Munsterhuis, de voorzitter van de Folkloregroep Borne, uitermate vereerd te zijn met het ‘ja’ van Welten. Want zo gaat het natuurlijk wel volgens de traditie. De groep belegt een vergadering, laat een aantal mogelijke kandidaten de revue passeren en komt vervolgens met een voordracht. Dan wordt de uitverkorene benaderd met de vraag of hij (of zij) bereid is deze taak op zich te nemen.

Bron: Borneboeit.nl

Foto: Dirk de graaf

Fakkeloptocht

Voorafgaand aan het aansteken van het Paasvuur wordt een fakkeloptocht gehouden. Kinderen die hier aan mee willen doen, kunnen zich met een volwassen begeleider op 1ste Paasdag van 19.45 tot 20.10 uur melden op de parkeerplaats bij het zwembad aan de Bornerbroeksestraat. De fakkels worden gratis (vrije gift) door de Folkloregroep in bruikleen meegegeven.

Om 20.15 uur zal de stoet zich onder prachtige muzikale begeleiding door Scoutingband DMBE (Drum- en Marchingband Enschede) naar het Paasvuur begeven. Daar worden de fakkels door leden van de Folkloregroep weer ingenomen. Deelname is voor eigen risico.

Met man en macht

Aanvoer snoeihout

Mochten er nog mensen zijn die hun snoeihout kwijt willen, dan kunnen zij dit alleen op zaterdagmorgen voor Pasen, tussen 10.00 en 12.00 uur bij het paasvuur aanleveren. Het aangeleverde hout mag beslist geen wortelkluiten of geverfd hout bevatten.

Filmbeelden

Film van het Paasvuur met de fakkeloptocht in 2019 (door BorneBoeit)

Filmbeelden uit voorgaande jaren:

2017 (Door Rene Nijkamp): Filmbeelden 2017
2016 (door René Nijkamp):  Filmbeelden 2016
2015 (door René Morshuis): Filmbeelden 2015
2014 (door René Nijkamp): Filmbeelden 2014

Foto: Dirk de graaf

Vuurfeesten met veel volk

Pasen is, in tegenstelling tot Kerstmis, een feest dat niet ‘vast’ op de kalender ligt. Iedereen praat over een vroege of late Pasen. Toch wist 50,7% van de bevolking in 1997 niet te zeggen wat de christelijke betekenis was – wat er met Pasen wordt herdacht. Beter bekend waren de oude tradities: neuten schait’n, eieren verven en eten en naar het Paasvuur gaan.

Met de paasdagen trekken graag geziene rook-wolken over de velden en verlicht een vuurgloed of vonkenregen de landerijen. Er komen duizenden mensen op af, want Paasvuren trekken sinds mensenheugenis altijd veel volk. Paasvuren branden in de oostelijke helft van Nederland, maar maken deel uit van een groter Europees paasvuurgebied. De westgrens ligt nu ongeveer van Helgoland en Schleswig-Holstein over Westeremden, Tolbert en Midwolde door de Friese Stellingwerven naar de Kop van Overijssel. Vandaar verder langs de oude Zuiderzeekust, dwars de Veluwe over naar het zuidoosten, waar nog wat Paasvuren zijn bij Nijmegen en eentje in de Peel. Verder Duitsland in zijn Paasvuren aan te treffen tot aan de Poolse grens en onder in Beieren. Ook in Oostenrijk bestaan Paasvuren, net als op Kreta. In Texas brandt een Paasvuur in een gebied waar veel Duitse landverhuizers gevestigd zijn. Eind 19e eeuw namen ze hun paasvuurtraditie mee naar de Nieuwe Wereld. Het tekent het belang, dat men hecht aan dit oude gebruik. Hoé oud weet niemand, maar vuurfeesten zijn al bekend uit de Romeinse tijd. De eigenlijke Paasvuren in West-Europa zijn pas in de 16e en 17e eeuw beschreven. Toch een aardig oude culturele traditie onderhand.

 

Bron: lapagedagnes.wordpress.com